22 czerwca. Tomasz More

Sir Tomasz More. Kanclerz, urzędnik, klerk, ojciec rodziny. Człowiek z poczuciem humoru i niezachwianą pewnością sumienia, które nie ferowało wyroków co do cudzych postaw. I napisał utopistyczną Utopię, która daje do myślenia, choć oczywiście odbija poglądy czasu powstania. Kto by jednak chciał przeczytać, że już pięć stuleci temu można było czuć odrazę do myślistwa, znajdzie tam te zdania. Co na to św. Hubert i jego brać myśliwska?

Among those foolish pursuers of pleasure they reckon all that delight in hunting, in fowling, or gaming, of whose madness they have only heard, for they have no such things among them. […]
But if the pleasure lies in seeing the hare killed and torn by the dogs, this ought rather to stir pity, that a weak, harmless, and fearful hare should be devoured by strong, fierce, and cruel dogs. Therefore all this business of hunting is, among the Utopians, turned over to their butchers, and those, as has been already said, are all slaves, and they look on hunting as one of the basest parts of a butcher’s work, for they account it both more profitable and more decent to kill those beasts that are more necessary and useful to mankind, whereas the killing and tearing of so small and miserable an animal can only attract the huntsman with a false show of pleasure, from which he can reap but small advantage. They look on the desire of the bloodshed, even of beasts, as a mark of a mind that is already corrupted with cruelty, or that at least, by too frequent returns of so brutal a pleasure, must degenerate into it.

https://theopenutopia.org/full-text/book-ii-of-utopia/

W 1951 roku czasopismo Znak opublikowało opowiadanie Hanny Malewskiej Sir Tomasz More odmawia.

Aż trudno sobie wyobrazić, co mogli czuć ludzie bezskutecznie starający się dowiedzieć czegoś o więzionych wówczas bliskich, torturowanych, poniżanych, skazywanych na śmierć. Możliwość odwiedzenia więźnia przez córkę — tekst czytany w mrocznym (lub cudownym dla piszących z entuzjazmem o budowie Nowej Huty) roku 1951 — kreował antykatolicką i łamiącą sumienia poddanych tyranię Henryka jako chwilami sielankową, bo pożegnanie się ze skazańcem było niemożliwym do spełnienia pragnieniem w Polsce Ludowej. O sumieniu i odmowie.
Z tego sumiennego ducha było non possumus Stefana Wyszyńskiego i wytrwałość w torturach Antoniego Baraniaka. „Odrobina koniecznej odwagi” — tak napisał w heroiczno-ironicznym cudzysłowie poeta, co nie był już młody…

Jan Paweł II ogłosił Sir Tomasza patronem polityków, działaczy państwowych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *