1 listopada. Święci Pańscy (wszyscy)!

Nie znamy ich imion, ba, z kanonizowanymi czy też czczonymi niełatwo sobie poradzić. Niech więc będzie tylko obrazek mówiący o tym, że ze wszystkich plemion, ludów, narodów, języków złożona jest ta społeczność.

O jak szczęśliwi jesteśmy Chrześcianie, iż nam Pan Bóg dał się urodzić w kościele świętym, który nas z braćmi naszemi w niebie i w czyscu w jedność łączy, którzy nas kochają i za nami tęsknią, my téż nawajem z serca do świętych Bożych tęskniąc, drogi się ich, którą oni chodzili, trzymajmy abyśmy dośli do owego szczęścia, którego oni dostąpili; bądźmy ubogimi w duchu, cichemi, pokornemi, płaczmy za grzechy nasze, pragnijmy poprawy i doskonałości, bądźmy miłosiernemi, czystemi, cierpliwemi w prześladowaniu, a pewnie się z braćmi naszemi połączemy w niebie.

Święci mieszkańcy niebios! którzy się na króla królów z radością nieprzebraną wpatrujecie, wspomnijcie na nas nędznych waszych towarzyszów, uproście nam łaskę u Boga, abyśmy do szczęścia i chwały waszéj dójść mogli. Przez Jezusa Chrystusa Pana naszego. Amen. (ks. Jan Jarmusiewicz, pleban zaczerski [Zaczernie] Mowy do ludu wiejskiego…, Wiedeń 1841)

Ich żywoty czytamy razem z ks. Skargą i innymi hagiografami.

29 października

Kalendarz diecezji polskich nie wspomina żadnych świętych.

Co innego Acta Sanctorum. Tam świętych zatrzęsienie:

S. Narcissus, episc. Hierosolymitanus.
S. Genitus, conf. non pont. Biturigibus.
S. Hyacinthus, martyr in Lucania.
S. Quintus seu Quintinus, martyr in Lucania.
S. Felicianus, martyr in Lucania.
S. Lucinius seu Lucius, martyr in Lucania.
S. Zenobius, presbyter et martyr Antiochiæ.
S. Basilius, episc. Lunensis.
S. Terentius, episc. Metensis.
S. Appianus, episc. Afer, Papiæ in Italia.
S. Eusebia, V. et M. Bergomi in Italia.
S. Jacobus, episc. Sarugensis.
S. Theodorus, abbas, Viennæ in Gallia.
S. Ermelindis, V. Meldradii in Brabantia.
S. Baldus, pœnitens apud Senones in Gallia.
S. Colmanus mac Duach, episc. in Hibernia.
S. Sigebertus, rex Anglorum Orientalium et martyr.
S. Kennera, V. in Galwedia, pago Scotiæ.
S. Majorianus, conf. non pont. in Arvernia Gallica.
S. Laudoveva, culta ut regina Silvanectibus in Gallia.
S. Anna Euphemianus, monialis Constantinopoli.
S. Merwinna, abbatissa Rumesejæ in Anglia.
S. Elfledis seu Ethelfledis, abbatissa Rumesejæ in Anglia.
S. Stephanus, episc. Calatinus.
S. Eadsius seu Eadsinus, archiepiscopus Cantuariensis.
B. Ricwera, monialis ordinis Præmonstratensis.
B. Abramius, abbas Rostoviensis.
B. Berengerus, abbas Formbacenses in Bavaria.
B. Wirundus , abbas Formbacenses in Bavaria.
B. Theodoricus, abbas Formbacenses in Bavaria.
B. Petrus Monoculus, qui et Igniacensis, abbas Clarævallis in Gallia.
B. Margarita, priorissa Bingii in Germania.
B. Ida, monialis Bingii in Germania.
B. Ida de Leewis, monialis Cisterciensis, Ramejæ in Brabantia.
B. Henricus de Bottis, episc. Gebennensis.
B. Benevenuta Bojana, V. ex ordine FF. PP. Forojulii in Italia.
B. Angelus Canetulus, canonicus regularis S. Salvatoris, Bononiæ.
B. Lucia Bartolini Rucellai, ex ordine FF. PP. Florentiæ.

Pozostaje więc Wikipedia:

bł. Ida z Leeuw (mistyczka)
św. Kajetan Kosma Damian Errico (zakonnik) — (1791–1860) kanonizowany w r. 2008
bł. Michał Rua (generał zakonu salezjanów) — (1837–1910), beatyfikowany w 1972 r.; patron Suwałk i Szczecina
św. Narcyz z Jerozolimy (biskup)

O Idzie z Leeuw (XIII wiek) pisze tylko polska Wikipedia, ale nie wypiera się jej Ökumenisches Heiligenlexikon. Była wzorową zakonnicą w klasztorze cysterek, kopistką i korektorką, do tego dopiero mistyczką.

Święty Narcyz

Miałby żyć lat 113, od roku 100 do 213, ale tu nie ma nic pewnego, bo serbska Wikipedia uważa, że żył on w latach 99–216. Skarga wspomina go pod datą 24 października, na początku wspominając cud zamienienia wody w oliwę do lamp:

A ci, co go oskarżali i fałszywie przysięgali, sami sobie rodzaj śmierci swymi krzywymi przysięgami wybrali. Bardzo ciekawa historia.

Listen to “Narcyssus Narcyz Jerozolimski” on Spreaker.

Okazuje się, że ów Narcyz narcyzem nie był, lecz człekiem spokojnym i pobożnym.

28 października

Przede wszystkim św. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza. Tak o nich napisał ks. Piotr Skarga:

Oto, co piszą hagiografowie o zdarzeniu z wężami

Tymczasem dyszący zemstą kapłani pogańscy spiknęli się z dwoma czarownikami, i postanowili za ich pomocą wygnać cudzoziemców z kraju. Czarnoksiężnicy chcieli użyć do tego wielkich wężów. Apostołowie natomiast rozkazali gadzinom rzucić się na swych panów, ale nie zabijać ich. Posłuszne rozkazowi Świętych węże tak sponiewierały czarowników, że ci z bólu i ze strachu krzyczeć poczęli. Na rozkaz Apostołów gady się od nich odczepiły i pochowały.

(…) gdy wskutek modłów obu Apostołów bałwany z ołtarzy pospadały i w drobne kawałki się potłukły, lud wpadł we wściekłość i domagał się niezwłocznej ich śmierci. Po długich mękach przepiłowano tedy Szymona na wzdłuż, a Judę mieczem stracono. Część ich zwłok spoczywa w Rzymie. Święty Juda pozostawił pismo Apostolskie, w którem przestrzega przed kacerzami.

Inne źródła i miejsca

W Rzymie męczeństwo św. Cyryli, Dziewicy, córki św. Tryfonii, uduszonej dla wiary za cesarza Klaudyusza. — Tamże śmierć męczeńska św. Anastazyi Starszej i św. Cyryla. Pierwszą spętano w prześladowaniu Waleryana za prefekta Probusa łańcuchami. Znieważano policzkowaniem, dręczono płonącemi pochodniami i biczowaniem; ponieważ mimo to wytrwała niewzruszenie w wierze, kazał jej sędzia poobcinać piersi, powyrywać paznokcie i zęby, potem uciąć ręce i nogi, a wreszcie głowę, tak iż przeobfita w krwiste klejnoty przeszła do niebieskiego Oblubieńca swego. Cyryl podał jej na prośbę wody na ugaszenie pragnienia i pozyskał za to w nagrodzie koronę męczeńską. — Pod Komo uroczystość świętego Fidelisa, Męczennika z czasów cesarza Maksymiana. — W Moguncji pamiątka św. Ferrucyusza, Męczennika. — W Meaux we Francyi uroczystość świętego Farona, Biskupa i Wyznawcy. — W Neapolu uroczystość św. Gaudyoza, który za czasów wandalskiego prześladowania chrześcijan przybył z Afryki, gdzie był Biskupem, do Kampanii i w pewnym klasztorze w pobliżu miasta doznał błogosławionego zgonu. — W Vercelli pamiątka św. Honorata, Biskupa.

Święty Faron!

Nie wiem, czy Ślązacy, mówiący: Co tam, do farona kandego! przywoływali ku wspomożeniu świątobliwego biskupa Meaux z VII wieku (zm. ok. 675 r., biogram w angielskiej Wikipedii). Przypuszcza się powszechnie, że to eufemizm do budzącego grozę i unikanego przez kulturalnych ludzi …erona.
O św. Faronie wiele nie wiadomo. Współcześnie w Meaux łatwiej znaleźć „fromażerię” (sery tam robią czy karmią nimi?) i szpital, któremu patronuje, niż dowiedzieć się czegoś o jego życiu.

Sypiący się kościół św. Farona jest w gminie Rouvres-en-Multien w regionie Hauts-de-France, w departamencie Oise. Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 407 osób (Wikipedia).

https://www.sauvegardeartfrancais.fr/projets/rouvres-en-multien-eglise-saint-faron/

Zdaje się, że Faro(n) albo Burgundofaro — odmienia się trochę jak Otto, Bruno, Iwo, w przypadkach zależnych pojawia się n, więc po łacinie mianownik Faro, dopełniacz Faronis — był wybitną postacią swoich czasów, kolegą św. Kolumbana, co miłośników Irlandii winno nastrajać doń pozytywnie. Więcej w portalu DEON.PL.

26 października

W polskim kalendarzu liturgicznym pustki:

26 W archidiecezji krakowskiej i diecezji bielsko-żywieckiej:
Bł. Celiny Borzęckiej, zakonnicy Wsp. dowolne

Celina Borzęcka (1833–1913) urodziła się na terenie dzisiejszej Białorusi, zmarła w Krakowie. Założycielka zgromadzenia zmartwychwstanek, beatyfikowana w r. 2007. Biogram 1. Biogram 2: Wikipedia.

To siostry zmartwychwstanki prowadzą i budują w Mocarzewie DOM MOCARZY.

U księdza Skargi

Święty Lambert, męczennik, biskup tungreński abo trajekteński. Gdzie to jest? Może będzie prościej, gdy się dowiemy, że zwany jest też Lambertem z Maastricht. Dawniej obchodzono jego wspomnienie 17 września.

Inne źródła dziś o św. Ewaryście

Święty Ewaryst, Papież, był z pochodzenia żydem, a Betleem było mu rodzinnem miastem. W Grecyi, gdzie wtedy nauki kwitły, pobierał wykształcenie, i za łaską Boga poznał naukę Chrystusa. Stamtąd przeniósł się do Rzymu, gdzie już istniała liczna gmina chrześcijańska, zostająca pod sterem Biskupa i Papieża Anakleta. Lubo otoczona bałwochwalcami, w prostocie ducha wiernie wyznawała wiarę Chrystusową. Tutaj dla gruntownych swych wiadomości i rozlicznych cnót przyjęty został Ewaryst do stanu duchownego i wyświęcony na kapłana. Gdy zaś Anaklet skończył śmiercią męczeńską, mianowano Ewarysta jego następcą…

Wikipedia. 26 października

św. Amand (biskup Strasburga)
bł. Celina Borzęcka (założycielka zmartwychwstanek, CR)
św. Demetriusz z Tesalonik (męczennik) (również 9 kwietnia)
św. Ewaryst (papież)
święci Lucjan i Marcjan (męczennicy)

Kto jeszcze? Kwodwultdeusz

Co to za imię? Oczywiście imię mówiące, ale co mówiące: co Bóg chce (niech się dzieje).

Św. Quodvultdeus, po naszemu Kwodwultdeusz

Tak wyglądał, poniżej w skrócie jego żywot.

Dnia 26-go października w Rzymie męczeństwo św. Ewarysta, Papieża, co za cesarza Hadryana krwią swoją Kościół Boży przyozdobił. W Afryce śmierć męczeńska św. Rogacyana i św. Felicyssyma, którzy świetne odnieśli tryumfy podczas prześladowania za Waleryana i Galliena; o nich opowiada także św. Cypryan w piśmie swem: „Do Wyznawców.“ — W Nikomedyi pamiątka św. Łucyana, Florusa i ich towarzyszy, Męczenników. — Tegoż dnia uroczystość św. Kwodwultdeusza, Biskupa z Kartaginy, który wraz z całym swoim klerem, od aryańskiego króla Genzeryka wsadzony na spróchniałe okręty bez wioseł i żagli, wydany został bałwanom morskim na łaskę, jednakże wręcz przeciw wszelkim nadziejom wylądował szczęśliwie w Neapolu; tamże na wygnaniu i jako wyznawca zakończył swój żywot. — W Narbonnie uroczystość św. Rustyka, Biskupa i Wyznawcy; jego działalność przypadła za czasów cesarza Walentyniana i Leona. — W Salerno wspomnienie św. Gaudyozusa, Biskupa. — W Pawii pamiątka świętego Fulkusa, Biskupa. — W Hildesheimie uroczystość św. Bernwarda, Biskupa i Wyznawcy, zaliczonego w poczet Świętych przez Papieża Celestyna III. — Również uroczystość św. Kwadragezyma, Subdyakona, co pewnego umarłego do życia przywołał.

25 października

Święci Pańscy na dziś (Wikipedia):
św. Chryzant i Daria (męczennicy) O nich pisał ksiądz Piotr Skarga w Żywotach Świętych

św. 40 męczenników Anglii i Walii

św. Gaudenty (biskup Brescii)

św. Kryspin i Kryspinian (bracia męczennicy)

św. Tadeusz Machar

św. Amon z Toul (biskup)

W Kalendarzu liturgicznym dla diecezji polskich:

25 W archidiecezji gnieźnieńskiej:
Przeniesienie relikwii św. Wojciecha Wsp. obowiązkowe
W archidiecezji przemyskiej:
Św. Antoniego Marii Clareta, biskupa Wsp. dowolne
W diecezji sandomierskiej i tarnowskiej:
Św. Jana Pawła II, papieża Wsp. obowiązkowe
W diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej:
ROCZNICA POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA KATEDRALNEGO
W KOSZALINIE Święto

W dawnych kalendarzach

Dnia 25-go października w Rzymie męczeństwo św. Chryzantusa i Daryi, Małżonków; po wielu karach i mękach, jakie im zadawał prefekt Celeryn dla ich wierności w wierze, cesarz Numeryan polecił św. Wyznawców wrzucić do dołu w piasku i ziemią i kamieniami żywcem zasypać. — Również w Rzymie śmierć męczeńska 46 Ż o ł n i e r z y, ochrzconych jednocześnie przez Papieża Dyonizego; wkrótce potem kazał ich Klaudyusz ściąć i pochowano ich przy drodze Salaryjskiej; jesźcze innych 126 Męczenników tamże złożono, między nimi św. Teodozyusza, Lucyusza, Marka i Piotra, Żołnierzy. — W Soissons we Francyi męczeństwo św. Kryszpina i Kryspiniana, szlachetnych Rzymian, co za czasów Dyoklecyana pod prezesem Rykcyowarem po nieludzkich męczarniach straceni zostali mieczem. Ich św. ciała zabrano do Rzymu i ze czcią wielką złożono w kościele św. Wawrzyńca w Paneperna. — We Florencyi uroczystość św. Miniasza, Żołnierza, co z całą stanowczością wystąpił za swą wiarę i pod cesarzem Dyoklecyanem doczekał się wspaniałej korony zwycięstwa. — W Torre w Sardynii pamiątka św. Protusa, Kapłana i Januarego, Dyakona, którzy od Papieża Kajusa na tę wyspę posłani, za cesarza Dyoklecyana i prezesa Barbarusa zamęczeni zostali na śmierć. — W Konstantynopolu cierpienia św. Martyryusza, Subdyakona i Marcyana, Kantora, którego pod cesarzem Konstancyuszem zabili błędnowiercy. — W Rzymie pamiątka św. Bonifacego, Papieża i Wyznawcy. — W Perigueux we Francyi uroczystość św. Fronto, który przez Apostoła św. Piotra wyświęcony na Biskupa, razem ze św. G r z e g o r z e m, Kapłanem, nawrócił większą część tego narodu i wkońcu cudami opromieniony zasnął spokojnie w Panu. — W Brescyi pamiątka św. Gaudentego, Biskupa, odznaczonego szczególnie wiedzą i świętością. — W obwodzie Mende we Francyi uroczystość św. Hilarego, Biskupa.

Omnes Sancti et Sanctae Dei

Święci Pańscy! Tak krzyczą niektórzy, żeby przywołać pomocy. gdy dokładnie nie wiadomo, kto mógłby w czymś pomóc, a mnóstwo spraw wali się na głowę.

Wszyscy Święci i Święte. Ile to osób? Kiedy świętują? Ta strona powolutku się zapełni z pomocą kalendarzy, wykazów, żywotów.